♥  ابزار دوام عاشقی ♥

آنچه اینک ملاحظه می کنید، نامه دومی است که دانش آموخته دانشگاه تهران در زمینه استمرار حال عبادت نوشته است و نیز پاسخ کوتاهی که اینجانب به آن داده ام.

جناب استاد ارجمند

سلام علیکم

 مطالب بسیار گرنبهایتان را خواندم و تمامی آنها را با تمام وجود تصدیق می کنم؛ چراکه که مدتهاست عاشق شده‌ام و می دانم غیر از ذات احدیت لیاقت عاشق شدن را ندارد و از لذت گریه‌های مد نظر حضرتعالی نیز بی نصیب نبوده‌ام؛ اما به احتمال بسیار زیاد مشکلی وجود دارد که نمی توان در این حال مستمر باقی ماند. فکر می کنم همنشینی با خوبان چاره کار باشد. البته خوبی که طبیب باشد؛ همانند آیت الله جواد انصاری که برای فرد فرد افراد نسخه مجزا بر اساس شخصیتشان می نوشتند.

از لطف بزرگوارانه حضرتعالی بسیار متشکرم.

البته همانگونه که حضرتعالی فرمودید، همنشینی با خوب ها چاره ساز است و اگر منت نهید و جمعی از خوب هایی که مؤثرند همانند، روضه‌ها، ادعیه با صفا، ویدعو کلوپ‌های با صفا، نجواها، موسیقی، اشعار منتخب، حالات و وصف زندگانی بزرگان، و غیره را که دم دست دارید و نیاز به صرف وقت ندارد، معرفی نمایید.

البته بنده چند نوا دل‌انگیز وب سایتتان را دانلود کردم؛ اما اکثر آنها دانلود نشد.

 ومن الله توفیق

برادر کوچک شما

سلام علیکم

برخی از نکاتی که در این مجال می توانم عرض کنم، به این قرار است:

1. چنان که عرض کردم، لازمه دوام حال، داشتن برنامه ثابت برای گریه است. گریه هیزم تنور عشق الهی است. بهترین برنامه عبارت است از: برخاستن در حدود یک ساعت قبل از اذان صبح و اقامه نماز شب و در فواصل آن توسل به پیامبر(ص) و ائمه اهل بیت(ع) و تضرع در قنوت نماز وتر و قرائت دعای حزین با صوت حزین پس از نماز. بهتر است، نماز در جایی خلوت باشد که امکان نالیدن بی دغدغه وجود داشته باشد. برآوردن صوت حزین از گلو قلب را به تپش و چشم را به ریزش اشک بر می انگیزد.

2. بهترین ادعیه دعاهای عاشقانه است، مثل مناجات خمسه عشر، مناجات شعبانیه، دعای ابوحمزه ثمالی، دعای کمیل.

3. بهترین طبیب جان، دل وارسته خود آدم است. مناسب است، بعد از نصیب شدن حال، مثل بعد از دعای حزین تا نماز صبح، قدری به حال و وضع خود اندیشه کرد و قصورات و تقصیرات را مرور نمود و راه رفع آنها را بررسی کرد و از خدا توفیق رفع آنها را طلب نمود.

4. برخی از مشهورترین اذکار که می توان مناسب حال به آنها پرداخت، از این قرار است:

الف. بسمله: بسم الله الرحمن الرحیم

ب. تحمید: الحمد لله

ج. تسبیح: سبحان الله

د. تکبیر: الله اکبر

هـ. تهلیل: لا اله الا الله

و. استغفار: استغفر الله ربی و اتوب الیه

ز. حوقله: لا حول و لا قوة الا بالله

ح. ذکر یونسیه: لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین.

اما در عین حال، هر بخشی از آیات و ادعیه بلند قرآن را که مناسب حال باشد، می توان انتخاب کرد.

5. گوش سپردن به صوت حزین اهل دل اعم از واعظان و قاریان قرآن و خوانندگان اشعار بسیار تأثیرگذار است. شاید ذکر نام ایشان مناسب نباشد. خود می توانید ایشان را شناسایی کنید.

6. ملاقات اهل دل، عیادت بیماران و سالمندان و معلولان و زیات اهل قبور و شهداء و حضور در حرم ها و مساجد و نیز سرکشی و رسیدگی به خانواده های تهیدستان و زمین گیران و ناتوانان، آدمی را از زندان دنیا و دنیاگرایی رها می می کند و به آخرت و لقای پروردگار متمایل می سازد.

مطالعه زندگی نامه اهل دل و کتب اخلاق از جمله معراج السعاده نراقی و گناهان کبیره دستغیب و آثار عرفانی اهل دل مثل آثار آیت الله حسن زاده آملی ذهنیت لازم را برای توجه به خدا و آخرت فراهم می سازد.

7. اعتکاف و چهل نشینی هر از گاهی می تواند بستر مناسبی را برای تهذیب نفس و تبدیل حال به ملکه و برافروخته نگاه داشتن شعله مقدس عشق الهی در قلب فراهم سازد.

البته آنچه که عرض شد، مطالبی است که از سخنان بزرگان استفاده می شود و خود چندان توفیقی در آنها به ویژه بند اخیر ندارم. دعا کنید، خداوند به اینجانب نیز توفیق عنایت فرماید.  

یادداشت های کلی

 (21/6/90 ساعت 10:44 صبح)

♥  راهکار عاشق شدن یا آدم شدن ♥

آنچه که اینک ملاحظه می کنید، نامه ای از یکی از دانش آموختگان دانشگاه تهران در زمینه راهکار آدم شدن و به عبارت دیگر عاشق شدن است. نخست نامه ایشان و پس از آن پاسخ اینجانب را ملاحظه می فرمایید.

 دکتر جان

سلام علیکم

وب سایتت را کمی مرور کردم و قابل تأمل پیدا کردم. کمی با مبانی عرفانی آشنا هستم و کمی از اولیا الهی همانند میرزا جوادآقای ملکی تبریزی، علامه طباطبایی، مرحوم قاضی، آیت الله انصاری، رجبعلی خیاط، آقای نخودکی .... تا حدی با کراماتشان آشنا هستم، استاد مهدی طیب و استادشان مرحوم حاج اسماعیل دولابی را ارادت پیدا کردم. نمی‌خواهم دنبال مکاشفات بروم؛ اما آدم شدن جزو آرزوهایم است؛ یعنی شاید آرزویی غیر از این نداشته باشم.

من دکتری تخصص‌ام را با رتبه اولی از دانشگاه تهران گرفته‌ام. البته در زمینه علوم انسانی نیست.  

برای آدم شدن انسان نیاز به راهنمای مشفق دارم. اگر می‌شه راهنمایی فرمایید.

و من الله توفیق

 سلام علیکم

باید عرض کنم که من راهنمای مشفقی که خودم طالب اویم، سراغ ندارم. اگر شما پیدا کردید، به من هم معرفی فرمایید. بی تردید نسیم نفس یک دلسوخته و عاشق و پاکباخته خدا راه صد ساله را برای آدم شدن و مقرّب خدا گردیدن یک روزه می کند و هرچه بتوان دنبال چنین کسی گشت، نباید فرو گذار کرد؛ اما تصور می کنم، راه بسته نیست. گفتار و رفتار انبیاء و اولیاء به ویژه پیامبر اسلام(ص) و اهل بیت مکرمشان راه را به ما نموده اند. مطالعه حالات و عبادات و دلدادگی های آنان می تواند بسیار رهگشا باشد.

آنچه را که من به وضوح درک می کنم، این است که چراغ راه، عبادت خدا و اوج عبادت، گریه به یاد اوست. تپش قلب و ریزش اشک، شعله مقدسی را در دل آدمی می افروزد که راه آدم شدن را در طی زندگی نشان می دهد و امیال آدمی را به سوی خوبی ها بر می کشد و از سوی بدی ها بر می گرداند.

راهکار یک چیز است و بس، و آن هم عاشق شدن است. برای عاشق شدن هم سیر به سیره انبیاء و اولیا به ویژه پیامبر اسلام(ص) و اهل بیت طاهرینش بهترین گزینه است.

برخی از مهم ترین ظرافت هایی که عاشق شدن را ممکن می سازد، عبارت اند از: دائم الوضو بودن، دائم الذکر بودن، خواندن نماز اول وقت، خواندن نوافل به ویژه نافله شب، شرکت در مجالس دعا و گریه، توسل به پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)، حضور در حرم ها و مشاهد شریفه، زیارت اهل قبور، مطالعه حالات اولیاء و کتب اخلاق، رسیدگی به بینوایان و دستگیری ناتوانان و مهم تر از همه گریه های نیمه شب.

باید همواره با گریه، شعله عشق الهی را در دل برافروخت و برافروخته نگاه داشت. تا هر زمانی که این شعله فروزان است، آدم بودن و آدم شدن بیمه است و هرگاه که به خاموشی گرایید، آدمیت نیز به رو به زوال می رود؛ لذا باید برنامه ای ثابت و مستمر برای گریه به یاد خدا داشت. البته ممکن است، بسا روزها و هفته ها و حتی ماه ها چشمه چشم قطره ای اشک نجوشد؛ اما هرگز نباید خسته شد و برنامه را کنار نهاد. در مراحل نخست، گریه کردن به نسیمی می ماند که گاهی می وزد؛ اما با استمرار برنامه، ملکه ای ثابت می شود.

تردیدی نیست که حال گریه به یاد خدا، لذیذترین حالی است که در این دنیا می تواند نصیب آدمی بشود. از ضیق تعبیر می توان آن را به حال مستی تشبیه کرد که بی خود شده و هیچ چیزی جز معشوقش را نمی بیند و سر بر دامان او نهاده و به آرامشی بی نظیر دست یافته است.

خداوند بر توفیقات شما بیافزاید.

ما را هم از دعا فراموش نفرمایید.

یادداشت های کلی

 (17/6/90 ساعت 6:28 صبح)